Transparantie

Transparantie begint bij een correct woordgebruik, iets dat de meeste politieke partijen en media schuwen omdat duidelijkheid niet hun bedoeling is. Het opzet is om zoveel mogelijk de lezer of toehoorder te laten verstaan wat hij zelf wenst zonder dat de werkelijke bedoeling van de spreker bekend wordt. Alleman gelukkig.

Een correct taalgebruik zal dus “container” begrippen moeten mijden terwijl toch de leesbaarheid gehandhaafd blijft. Dat zal dus ook afhankelijk zijn van de doelgroep en de essentie van wat men wenst te vertellen.

Enkele voorbeelden van veelgebruikte “container” begrippen en de (gewenste) verwarring die daardoor ontstaat:

Inflatie:
Dit betekent vergroting van de geldhoeveelheid (Engels: to inflate). In het huidige monetaire systeem betekent dit dat de overheid leningen aangaat waarop intrest moet betaald worden. De hoeveelheid contant geld, die door de overheid zelf geproduceerd wordt aan kostprijs, is nog maar enkele procenten van de totale geldhoeveelheid. De daar op gemaakte winst noemt dan “seignoriage”. *
Meestal vermijden politici om over hun geldcreatie te communiceren vermits dit neerkomt op het verhogen van de belasting op geld (inflatietaks ). Het is zo dat geldcreatie het geld in omloop doet ontwaarden wat in het voordeel is van hen die veel schulden hebben, in de eerste plaats de overheid zelf. De schuld neemt als het ware “vanzelf” af door het geld te ontwaarden.
Toch wordt inflatie gebruikt voor allerhande andere betekenissen zoals bv de geldontwaarding. Die geldontwaarding kan allerhande oorzaken hebben zoals bv een belastingverhoging (BTW bv) een verhoging van de grondstofprijs, loonsverhoging enz..

Groei:
Als dit uitgedrukt wordt bv in % per jaar dan betekent dit een exponentiële functie. Iets dat wij blijkbaar slecht gevoelsmatig aanvoelen en dat dus een geliefde term is van politici en media.
Van prof emeritus Bartlett hebben we geleerd dat als we groei in % / jaar horen dat we daar automatisch de verdubbelingstijd moeten bij denken om te weten waar men ons wil heenvoeren. We kunnen daarbij het “bijzondere getal” 70 gebruiken. http://www.youtube.com/watch?v=F-QA2rkpBSY
Als we bv stellen dat we voor de haven van Antwerpen streven naar een groei van 3.5% / jaar van het goederenvervoer dan is de verdubbelingstijd 70/3.5 = 20 jaar. Wat verteld wordt is dus dat we op 20 jaar het goederenvervoer wensen te verdubbelen, dus ook de los en laad capaciteit en het trein en wegverkeer van en naar Antwerpen.
Als we streven naar een groei van de bevolking in Antwerpen van 2 % / jaar dan betekent dit dat binnen 35 jaar de bevolking van Antwerpen verdubbeld.
De invloed van beide gegevens, een bevolking stijging van 2% /jaar of een stijging van 506.225 naar meer dan 1.000.000 inwoners is heel verschillend ook al zegt men hetzelfde.
Het is duidelijk dat exponentiele groei (%/jaar) in hoeveelheid niet houdbaar is maar bv voor kwaliteitsgroei is de ruimte niet zo beperkt. Over duurzaamheid of robuustheid wordt dan weer veel minder gesproken. Dat past niet in de “consumptie en productie “ leer. De werkgelegenheid moet toch “groeien” nietwaar?

Democratie :
Een geliefd woord voor politici . Maar wat bedoelen zij eigenlijk? Democratie is per definitie de “wetgevende bevoegdheid van de burgers”. Enkele voorvoegsels zouden dan moeten verduidelijken wat bedoeld wordt. Zo wijst bv een “representatieve democratie” er op dat de wetgevende bevoegdheid uitgeoefend wordt door “vertegenwoordigers”. Een “Directe democratie” wijst er op de de burgers direct wetgevende bevoegdheid hebben, enz.. Democratie op zich vertelt u dus niet veel. De DDR betekende ook “ Deutsche Demokratische Republik ” alhoewel dat anders ingevuld werd dan hier aan deze zijde van het toenmalige Ijzeren gordijn.
In Belgie wordt meestal “representatieve democratie” bedoeld, wat ook de enige wettelijk toegelaten vorm is.
Nu wordt in het spraakgebruik dikwijls verwezen naar “democratie” als men werkt met interne “verkiezing”, inspraak en participatie in een organisatie. Op zich niet verkeerd natuurlijk, hoe “meer democratie” hoe beter maar men mag toch niet uit het oog verliezen dat ook hier het gaat om een onjuist taalgebruik dat een foutieve veronderstelling in de hand werkt.
Als het gaat over een kaartersclub die “democratisch” zijn bestuur verkiest en zijn intern reglement opstelt met “liquid democracy” dan is er niet veel aan de hand.
Maar voor een politieke partij ligt dat anders daar “democratie” hier wel in zijn juiste betekenis van “wetgevende bevoegdheid” gebruikt zou moeten worden omdat hier verschillende interpretaties mogelijk worden die maar al te graag misbruikt worden.

Een voorbeeld bij de recente oproer in Turkije:

http://feed.vocativ.com/turkish-hackers-strike-again-as-gezi-park-protes...
..............
Over time, the Red Hack representative said the group has developed a core philosophy that involves supporting the oppressed by disrupting their oppressors online, be it a government official or a private firm. The group’s broader goal is to install a socialist government in Turkey. “At least a regime where socialist parties freely express themselves,” the hacker explained, “But the ultimate goal is a socialist democracy.”
…...........

Dat is zo iets als zeggen dat Erdogan een Theocratische*1 democratie wil instellen door elementen van de Sharia in de wetgeving in te voeren.
Zij hebben duidelijk allebei de essentie van de werking van een democratie niet begrepen. Erdogan beroept zich op een “parlementaire democratie waarbij het volk om de 4 jaar zijn afgevaardigden verkiest die de wetgevende bevoegdheid hebben waar iedereen zich moet naar schikken”. Hij vergeet echter dat voor een democratie, of het nu direct is of representatief, het essentieel is dat de beslissingen “aanvaardbaar” blijven voor iedereen. Een dictatuur, of ze nu democratisch verkozen is of niet blijft een dictatuur. Ook als een directe democratie zou ontaarden in “onaanvaardbare wetgeving” zal ze snel ondervinden dat dit niet werkt. Ook een directe democratie is een hele procedure van voorstellen, discussies en stemmingen waar ook de individuen en minderheden hun rol in moeten kunnen spelen. Wetgevende bevoegdheid in een samenleving is een geweldmonopolie, wie daar lichtvaardig mee omspringt zal de prijs betalen. Daarom ook dat democratie een continu leerproces is dat men, ook als burger, moet leren beheersen.
Ondertussen bewijzen de meer den honderd jaar directe democratie in Zwitserland en de helft der staten in de US dat de meeste burgers zich boven het eigenbelang kunnen stellen en een “aanvaardbare” wetgeving” tot stand kunnen brengen voor hun ganse samenleving. Dat het systeem ook werkt bij meer ingewikkelde samenlevingen zoals bv de Zwitsers met hun 4 erkende talen en verschillende religies http://en.wikipedia.org/wiki/Religion_in_Switzerland
De “representatieve democratie” komt echter meer en meer onder druk te staan, onder andere omdat zij in veel gevallen ontaard is tot een “particratie” *2 wat de aanvaardbaarheid van de wetgeving op de helling zet. De enige staat die daar tot heden een uitzondering op vormt is Nebraska (bij mijn weten) waar de verkozenen geen lid (mogen?) zijn van een partij maar onafhankelijk hun standpunt bepalen, per onderwerp.
We zien dan ook wereldwijd een evolutie in de richting van directe democratie door oa doorgedreven participatie initiatieven. *4 en partijen die de huidige technologische mogelijkheden inzetten om de directe wetgevende bevoegdheid van de burgers in te voeren. *5 De staten met directe democratie staan ondertussen ook niet stil en zij komen tweejaarlijks samen om de evolutie in hun samenleving te bespreken.*6

* http://en.wikipedia.org/wiki/Seigniorage
*1 http://nl.wikipedia.org/wiki/Theocratie
*2 http://nl.wikipedia.org/wiki/Particratie
*3 https://en.wikipedia.org/wiki/Nebraska_Legislature
*4 http://participedia.net/
*5 http://e2d-international.org/
*6 http://2012globalforum.com/